Ben burada mutlu dunyamdan tam anlamiyla abudikgubidik aktarimlarda bulunurken bu ulkede cok acaip seyler oluyor. Hic hosuma gitmiyor bu olup bitenler! Bir sekilde gozlerimi kapatip, baloncugumda yasamaya devam ediyorum. Bosvermeyip savastigim zamanlarda husrana ugruyorum. Elini kolunu sallayarak aglayan caresiz cocuklar gibi hissediyorum kendimi.
Benim dusunce ve degerlerime gore dogru olanlar anlasilamaz, utopik ve gereksiz kabul ediliyor ki daha yaygin olmasini anlayamadigim bu dusunce ve degerlerimin insancil bir yasam icin gayet mantikli ve uygulanabilir hatta hepimizin ozunde olan bir seyler olduguna inaniyorum... Gozumu kapatiyorum ve derin nefes aliyorum. Alisveris yaparken, araba kullanirken, gazete okurken, haberleri izlerken, televizyon seyrederken, siradayken (ne sirasi? sira mi?), sokakta yururken, kendi kontrolum altinda olmayan herhangi bir yerdeyken gozlerimi kapatiyorum ve derin nefes aliyorum... Bazen basparmak tirnagimi isaret parmagimin etine batiriyorum, sinirim dagilmis oluyor. Ve siklikla su ulkeye dogru duzgun bir egitim sistemi getirmeyen ve cikar pesinde kosturan zihniyete kufrediyorummm!
Oh be! :)
No comments:
Post a Comment